Binnenkort zijn de foto's en video van de Land van Horne MTB toertocht 2019 beschikbaar

Shirt sponsors

Kalender

ma di wo do vr za zo
1
4
6
8
11
13
15
18
19
Datum : dinsdag 19 November 2019
20
21
Datum : donderdag 21 November 2019
22
23
25
26
Datum : dinsdag 26 November 2019
27
28
Datum : donderdag 28 November 2019
29
30

Sponsors

Login

Verslag Kalterherberg 2010

Verslag weekend Kalterherberg 2010

 

’s Morgens zijn we vertrokken van onze vaste startplaats bij onze hoofdsponsor Zuiderhuis/Isidorus aan de singel. 15 leden nemen actief deel aan de rit (helaas één afmelding ivm ziekte) en dit is de grootste groep waarmee we in onze Kalterherberg historie zijn vertrokken. Daarnaast zijn Piet Bosch en Wim Jacobs bereid gevonden om de volgwagen te bemannen die beschikbaar is gesteld door sponsor Ton Tindemans Autoschade.

 

Voor vertrek doet het bestuur een woordje en wenst alle deelnemers een leuke, plezierige en veilige rit toe. De 65 plussers doen nog een beroep op de 65 minners om rekening te houden met hun. Dit wordt lachend toegezegd. Doel van de tocht is niet hard fietsen maar vooral met elkaar fietsen zodanig dat iedereen het een plezierige tocht vindt.

 

Bij het vertrek is het erg mistig maar de voortekenen van goed weer zijn er. De zon probeert al vroeg tussen de wolken en de mist door te komen. Precies om 9.30 uur wordt vertrokken om via Stramproy en Maaseik richting het zuiden te vertrekken. Dit deel van de route is ook vaak opgenomen in de zondagsroutes en is dus voor iedereen bekend terrein. Via Valkenburg en Vijlen gaan we op weg naar de Belgische grens. De Limburgse heuvels worden zoveel mogelijk vermeden om de rit voor iedereen mogelijk te maken. Toch merken we dat we ons in een bergachtig gebied begeven. Na Vijlen wordt de Pas van Wolfhaag genomen en passeren we de Belgische grens om uit te komen in Gemmenich. In Gemmenich hebben we onze tussenstop. In een gezellige restaurant genieten we van een lekker Belgisch stokbroodje en een kop koffie. Iedereen heeft het eerste gedeelte van de rit goed doorstaan en de stemming zit er goed in. Na de inwendige mens versterkt te hebben en de blaas geleegd vertrekken we verder op weg naar Kalterherberg.

 

Na een 20 kilometer vanuit Gemmenich hebben we de eerste materiaalpech. Een spaak gebroken in het achterwiel van Peter van Zantvoort. Snel wordt vanuit de volgwagen een nieuw achterwiel gemonteerd en we kunnen onze weg weer vervolgen.  De zon is inmiddels ook doorgekomen en de jasjes en lange broeken gaan uit. De volgende kilometers gaan telkens berg op en berg af. Op elke helling is het verschil duidelijk te zien tussen de klimmers en de mindere klimmers. Na elke helling wordt er weer gegroepeerd.

 

Bij het stuwmeer aangekomen weten we dat er een lange mooie (niet voor iedereen) klim volgt van ruim 4 kilometer. De verschillen op deze klim zijn groot maar iedereen komt boven. Deze klim is wel tragisch voor Ton Tindemans. Tijdens de klim schiet het in de rug van Ton. Maar Ton is een doorzetter. Hij verbijt de pijn en rijdt door. Hij weet dat hij er bijna is. Nog een lang stuk vals plat en één beklimming en we zijn in Kalterherberg.

 

Een uur vroeger dan gepland komen de eerste renners Juriaan Maarse, Nico Caris en Frits Roothans aan bij Hotel Hirsch in Kalterherberg en al snel volgt de rest. Nadat de fietsen veilig zijn geplaatst in de garage is het tijd voor een heerlijk koud glas Duits bier. En voor de meesten blijft het niet bij één glas. Nadat de dorst is gelest wordt gebruik gemaakt van een verfrissende douche en maken we ons op voor het diner. Na het diner wordt door de meesten nog heerlijk nagebabbeld onder het genot van een drankje. De bediening door een leuke blonde jonge dame wordt door iedereen zeer op prijs gesteld zelfs zo erg dat één lid nog een klap om zijn oren krijg van haar. Dit lid was hierdoor op slag weer nuchter. Het blijft gezellig totdat het bedtijd is. De laatsten springen iets na middernacht in hun bed.

 

’s Morgens zit iedereen weer fris aan het ontbijt en heeft iedereen weer zin in de terugtocht. Het is stralend weer. Wel is het boven op de berg nog een lage temperatuur. De bikkels vertrekken in korte broek en korte mouwen. De koudbloedigen onder ons hebben de lange broek en een jack met lange mouwen aangetrokken. Het wordt een dag van veel afdalen. Maar voor we kunnen gaan dalen moeten we nog eerst een paar niveauverschillen overbruggen. Voordat we kunnen gaan dalen moeten we heel even wachten op één lid. We weten niet waar het doorkomt maar hij heeft last gekregen van zijn “stoelgang”. Het probleem is snel verholpen en hij voelde zich weer een gelukkig mens (er waren begrijpelijk wel protesten van zijn zijde om het geheel vast te leggen op foto. Jammer Wim van de poging). Aangekomen bij de Baraque Michel kunnen we genieten van de eerste lange rechte afdaling. Ton Tindemans heeft besloten de rit niet meer voort te zetten. Zijn rug doet te veel pijn en het is hierdoor niet verantwoord. Teleurgesteld stapt hij in de volgwagen. De meesten gaan met een snelheid van ruim 50 kilometer per uur naar beneden maar er zijn er ook die boven de 60 kilometer per uur uit komen. Aan het einde van de afdaling mogen we weer direct beginnen met een korte felle klim. Boven verzamelt de groep zich weer en wordt de weg voortgezet. Een aantal kilometers verder beginnen we aan de tweede lange afdaling. Een lange zeer brede weg met prima wegdek. Een perfecte en veilige afdaling. Hier worden door sommigen snelheden van boven de 70 kilometer per uur behaald. Iedereen komt weer veilig onder.

 

Doordat we een behoorlijk aantal hoogtemeters zijn gedaald is de temperatuur naar een zeer behaaglijk niveau gestegen. De lange broeken en jacks gaan dan ook uit. Door de hoge snelheid op de lange afdalingen bereiken we al snel de Belgisch/Nederlandse grens bij Gemmenich. Hiervoor moet wel eerst een pittige helling worden beklommen.

 

Eenmaal in Nederland aangekomen weet iedereen dat de ergste beklimmingen achter de rug zijn. De eersten beginnen wel de kilometers van gisteren in de benen te voelen en ze weten dat ze nog 100 kilometer moeten alvorens ze thuis zijn.

In Vijlen hebben we even een korte tussenstop voor een plasje. Daarna wordt de weg vervolgd naar Nattenhoven waar we onze laatste stop hebben. Bij café Lombok genieten we van een lekker broodje met een kop koffie.

 

Om 14.30 uur starten we voor het laatste gedeelte van onze tocht. We vertrekken fanatiek totdat de stoelgangproblemen van één van onze leden weer opspelen. Het is dan wel plezierig dat we in een gedeelte zitten met veel maïs. Ook deze problemen worden weer opgelost en we vervolgen onze rit  via Maaseik en Stramproy naar Weert. In een strak tempo van 30 kilometer per uur rijden we naar Weert waar we om een paar minuten voor 16.00 uur aankomen op de Singel, exact volgens planning.

 

Hier wordt nog kort nagepraat. Iedereen was zeer tevreden over de tocht en men gaat moe maar voldaan naar huis. Een compliment aan de 65 plussers. Iedereen heeft het uitstekend volgehouden en sommigen hebben zelf de 65 minners nog een lesje fietsen gegeven.

 

Een zeer geslaagde tocht. Organisatoren, volgwagenrijders en deelnemers enorm bedankt voor het meewerken aan deze fantastische happening. Wordt volgend jaar vervolgd.

 

 

Legetøj og BørnetøjTurtle